
Çocukluk
Karadeniz’in küçük bir köşesinde, deniz kokusu ve çalışkanlığın değerini öğreten bir ailede başladım hayata. Meraklı, hareketli ve hayalleri büyük bir çocuktum.
Bazı yolculuklar, bir hedefe ulaşmak için değil; insanın kendisini bulması için başlar...
“Beni ben yapan, gönlümde yatanlar değil; ortaya çıkarıp yapmaya çalıştıklarımdır.”Mustafa Önder ATİK

Karadeniz’in küçük bir köşesinde, deniz kokusu ve çalışkanlığın değerini öğreten bir ailede başladım hayata. Meraklı, hareketli ve hayalleri büyük bir çocuktum.

Lise hazırlık sınıfında yaşadığım bir olay, hayatımın yönünü tamamen değiştirdi. İşitme yetimi kaybettim. Ama mücadeleci ruhumdan asla vazgeçmedim.

Dertlerimin arasında unuttuğum eski bisikletimi bir gün tekrar gördüm. O gün içimde bir ses yankılandı: “Başaracağım, yapabilirim.” O günden sonra hayatımın en güzel yolculuğu başladı.

Mücadelem yalnızca finiş çizgisine ulaşmak değildi. Aynı zamanda, benden sonra gelecek işitme engelli sporcular için de bir yol açmaktı. Engelsiz sporcularla aynı parkurlarda yarıştım, dereceler elde ettim. 2010 yılında kurduğum Türkiye İşitme Engelliler Bisiklet Topluluğu ile bu branşın gelişmesi için yıllarca emek verdim.

2013 Sofya, 2017 Samsun ve 2025 Tokyo Deaflympics’te ülkemizi temsil etme onurunu yaşadım. Milli formayı taşımak, en büyük motivasyon kaynaklarımdan biri oldu.

Öğretmen, formatör, sporcu, eğitmen… Gençlere ilham olmak, sporu ve eğitimi buluşturmak için çalışmaya devam ediyorum. Hikâyem henüz bitmedi.
Hikâyem henüz tamamlanmadı.
Çünkü önümde çevirecek daha çok pedal,
ulaşacak daha çok hayal var...